65-plussers in de Haagse Beemden organiseren zelf hun sportmiddag

Vanaf één uur zijn ze druk geweest in gymzaal De Kroeten. Afwisseling lijkt het toverwoord. In de hal staat een aantal spellen uitgezet; de sporters rouleren; ze doen telkens iets anders. Ze meppen met rackets, gooien met roze ballen op gekleurde schaaltjes, mikken met kleurige zakjes op houten paaltjes (Kubb) en sluiten af met een balspel met twéé ballen.

En dan druppelen ze binnen bij basisschool Burgst, de buurman van de sportzaal. Sinds jaar en dag gebruiken ze daar de lerarenkamer voor die zo belangrijke derde helft maar vandaag, voor dit interview, zitten ze in de directiekamer. Vijf 65-plussers om een ronde tafel: Ad (75), Kees (73), Suzan (71), Hein (67) en Ans (69). Allemaal van Haagse Beemden Actief.

Kees draait het langst mee. Hij deed in 2019 mee aan een beweegtest van Breda Actief. ‘Ik was wel nieuwsgierig hoe fit ik nou was. Het enige dat ik er nog van weet is dat we rondjes door die zaal moesten lopen om te kijken hoe lang we het volhielden.’ Zo kwam Kees terecht in een ander project van Breda Actief. Een aanbod om in korte tijd kennis te maken met acht verschillende manieren van bewegen.

De groep besloot: we gaan zelf verder

Suzan deed daar ook aan mee. ‘Ik was altijd met mijn werk bezig. Ik had wisselende diensten. Dan is het lastig om te sporten. Als je dan acht verschillende dingen kan proberen… ik vond dat wel aantrekkelijk.’

Het idee was dat de deelnemers na die kennismaking zouden kiezen voor een sport en voor een sportvereniging. Maar zo ging het niet in de Haagse Beemden. Daar pakten ze het anders aan. Kees: ‘Wij wilden gewoon samen doorgaan met wat we deden en niet overstappen naar een sportvereniging.’

Dat lukte met steun van Breda Actief-coach Sjoerd Antens. Maar het doorzettingsvermogen van de groep werd een poosje later wéér op de proef gesteld toen Breda Actief aankondigde dat Sjoerd moest stoppen. Hij was nodig voor andere dingen. ‘Toen voelden we ons wel een beetje in de steek gelaten,’ zegt Suzan.

Joan Kuipers van Breda Actief knikt; ze kan het zich voorstellen. ‘Wij richten ons op korte interventies. We willen niet alles overnemen en lang met eenzelfde groep werken. Gelukkig zie je dan dat mensen opstaan en zelf initiatief nemen. Daar is deze groep ook een goed voorbeeld van.’

Reanimeren

Ad: ‘Daar kwam best wel wat bij kijken maar we hadden gelukkig nogal wat kwaliteiten in huis. We hebben een OFA-groepje: organisatie, financiën en administratie. Een beroepstrainer inhuren, zat er niet meer in, dat is onbetaalbaar. Dus nu zetten we zelf de oefenstof op. We hebben er ook voor gezorgd dat er mensen in de groep zitten die kunnen reanimeren, voor het geval dat… We hebben ook een map gemaakt met mensen die gewaarschuwd moeten worden als er met een van ons wat zou gebeuren.’

Ze vertellen hoe ze bij de basisschool langs gingen om te vragen of ze daar een ruimte mochten blijven gebruiken. Het mocht en het is kosteloos. De school vroeg wel of ze mee wilden helpen met de struiken en de planten op het schoolplein. En zo ontstond er dus een tuinploegje.

Joan Kuipers van Breda Actief: ‘Ik word blij van dit verhaal,’ vertelt ze. ‘Het is gelukt deze mensen in beweging te zetten.’ Ze vertelt dat er in Breda inmiddels drie groepen zijn die op deze manier zelf hun sportuurtjes regelen.

Hein van der Schoot wil haar wel nog even streng toespreken. ‘Ik denk dat Breda Actief hier rekening mee moet houden. Het kan gebeuren dat meer mensen een eigen groepje willen vormen. Die kunnen wel wat ondersteuning gebruiken.’

Afwisseling

Joan knikt. ‘We zijn ermee bezig. Het past bij de 65-plussers van nu. Veel hebben er geen zin om zich op één sport te richten. Ze houden juist van die afwisseling.’

Voor de vijf om de tafel speelde de afwisseling in ieder geval een belangrijke rol. Maar er was meer. Een deel van de groep wilde graag in hun eigen wijk, de Haagse Beemden, blijven. En laten we vooral die niet vergeten, de derde helft, de gezelligheid.

‘We zijn lief voor elkaar,’ zegt Suzan. ‘We hebben veel plezier,’ voegt Ans eraan toe. ‘Sommigen wandelen ook met elkaar en we hebben regelmatig app-contact.’ ‘Soms helpen we elkaar in de tuin,’ zegt Hein. En: ‘De een is nog wat fitter dan de ander. Maar omdat we die verschillen accepteren, heeft iedereen plezier.’

Suzan: ‘Ik word hier heel vrolijk van. Deze club heeft voor mij best een grote betekenis. Je wilt toch de deur uit. Anders zou ik misschien lopen shoppen in de stad, nu ga ik lekker sporten.’

Het is het verhaal van een hechte club die de afgelopen tijd samen veel voor elkaar kreeg. Nieuwe deelnemers zijn welkom. Kees: ‘Maar het moet wel behapbaar blijven. We willen niet boven de vijfentwintig deelnemers uitkomen. En we kijken natuurlijk ook of mensen in de groep passen.’